Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων

Το Ταξίδι στη χώρα των θαυμάτων του Χαγιάο Μιγιαζάκι αποτέλεσε τη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην ιστορία του ιαπωνικού box office για μία εικοσαετία περίπου, έγινε το πρώτο μη αγγλόφωνο animation που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων, μα πάνω απ’ όλα υπήρξε η ταινία που έφερε για πρώτη φορά σε τόσο στενή επαφή το κοινό της Δύσης με τη μαγεία του Studio Ghibli.

Η δεκάχρονη Τσιχίρο παγιδεύεται σε μια παράλληλη διάσταση όπου βασιλεύουν τα πνεύματα, τα στοιχειά και τα μυστηριώδη πλάσματα, ενώ παράλληλα οι γονείς της έχουν μεταμορφωθεί σε γουρούνια σε ένα απόκοσμο εγκαταλειμμένο λούνα παρκ.

Στο Ταξίδι στη χώρα των θαυμάτων η διάκριση ανάμεσα στο ορατό και στο αδιόρατο, στο σώμα και στο πνεύμα, στο απτό και στο άυλο είναι σχεδόν σαν να μην υπήρξε ποτέ, απελευθερώνοντας την επαφή με το ανοίκειο και το αλλόκοσμο από κάθε εξ ορισμού κακόβουλη διάσταση.

Κάπως έτσι, αυτή η έκρηξη χρωμάτων και ρυθμών μάς μυεί σε μια διαδικασία ωρίμανσης που ταυτίζεται με την αυτογνωσία και τη βελτίωση, και όχι με τους διδακτικούς κανόνες και την πιεστική εξιλέωση για παλιά σφάλματα.

Ακόμη και το πιο αποκρουστικό τέρας μπορεί να κρύβει μέσα του απέραντη ομορφιά, έχοντας πέσει θύμα της ανθρώπινης απληστίας και αδιαφορίας.

Στον κόσμο του Μιγιαζάκι ό,τι σε τρομάζει σε κάνει πιο δυνατό· γιατί σου μαθαίνει να αγαπάς ακόμη και τους πιο μύχιους φόβους σου.