Στη ενότητα ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΤΑΙ θα βρείτε πληροφορίες σχετικά με τις προβολές της ταινίας Ιερά Οδός, 21 χλμ. στην τηλεόραση και τους κινηματογράφους σε όλη την Ελλάδα. Περιλαμβάνει ημέρες και ώρες προβολών, το τηλεοπτικό κανάλι ή τους κινηματογράφους καθώς και τις ειδικές εκδηλώσεις που σχετίζονται με τη συγκεκριμένη ταινία.
- Σκηνοθεσία : Νικολέτα Παράσχη
- Σενάριο : Νικολέτα Παράσχη
ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ:
Σε ύφος road movie, το ντοκιμαντέρ ξεδιπλώνει μια προσωπική ματιά της σκηνοθέτιδας πάνω στη σύγχρονη Ιερά Οδό, καθώς την ακολουθούμε σ’ ένα οδοιπορικό από τον Κεραμεικό έως την Ελευσίνα.
Για τους αρχαίους Μύστες, η διαδρομή αυτή ήταν μια πορεία τελετουργίας και μύησης που κορυφωνόταν στην αποκαλυπτική εμπειρία των Ελευσινίων Μυστηρίων. Σήμερα είναι ένας αδιάφορος αυτοκινητόδρομος, τον οποίο όλοι προσπερνάμε αλλά σπάνια τον «βλέπουμε». Άραγε υπάρχει ακόμη κάτι «Ιερό» εκτός από το όνομά του;
Η απάντηση αντανακλάται μέσα από τις σύντομες εξομολογήσεις των ανθρώπων που βιώνουν καθημερινά το δρόμο. Έμποροι, μικροπωλητές, οδηγοί νταλίκας, καλλιτέχνες, αρχαιολόγοι, επιστήμονες, ερευνητές, αγρότες, άνθρωποι όλων των ηλικιών, φύλων και κοινωνικών στρωμάτων συνθέτουν ένα μωσαϊκό μέσα στο οποίο όλοι, παρά τις διαφορές τους, μοιάζει να αναζητούν κάτι κοινό: μια εσωτερική ανάγκη για ισορροπία, θέση και νόημα σ’ ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο.
Την ίδια ανάγκη που συνειδητοποιεί στην πορεία της και η σκηνοθέτιδα ανακαλώντας βιώματα από την προσωπική της μνήμη.
Παρά το αντιφατικό και κατακερματισμένο τοπίο του δρόμου, ο οποίος μετασχηματίστηκε από την Ιερά Οδό της αρχαιότητας σε Εθνική Οδό – μέχρι την δεκαετία του ’60 – και τελικά σε μια αστική οδό σήμερα, η διαδρομή επιμένει να φωτίζει τις πανανθρώπινες αγωνίες, κοινές και αναλλοίωτες στον χρόνο, τις οποίες στην πορεία τους οι διάφοροι πολιτισμοί φαίνεται να έχουν ξεχάσει.
Η διανομή της ταινίας ενισχύεται από το Κέντρο Ελληνικού Κινηματογράφου Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας (Ε.Κ.Κ.Ο.ΜΕ.Δ.).
Στην Ιερά Οδός συναντήσαμε τους:
Παυσανία Στρατόπουλο (υπεύθυνος αναψυκτήριου), Δημήτρη Κάτρη (ιδιοκτήτης καντίνας) Παναγιώτα Μύτα (έμπορος), Γιώργο Μιχάκη (μουσικός), Μανώλη Θεοδωράκη (ηθοποιός-performer), Γιώργο Μαρτίνο (ηθοποιός-performer), Μικαέλα (υπάλληλος πάρκινγκ), Γιάννη Βουτυράκο (ιδιοκτήτης night club), Δημήτρη Παναγιωτόπουλο (καθηγητής Ιστορίας στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο), Πατέρα Γεώργιο (ενορία Αγ. Σάββα), Ριγιέρτα Όλια Μιχάλη (ενορίτισσα Αγ. Σάββα), Κώστα Νικόπουλο (ρακοσυλλέκτης), Σταμάτη Χ. (θαμώνας παζαριού Ελαιώνα), Βασίλη Σκέντζο (οδηγός νταλίκας), Διαμαντή Καλαφατάκη (οδηγός νταλίκας), Γιώργο Τσεριώνη (εικαστικός), Capten (εικαστικός), Δημήτρη Αληθεινό (εικαστικός), Μάριο Σπηλιώπουλο (εικαστικός), Αιμιλία Ναλμπάντη (φοιτήτρια), Γιάννη Ιγγλέση (συλλέκτης, ερευνητής), Σοφία Λάμπρου & Ευτυχία Φίνου (συντηρήτριες αρχαιοτήτων), Αλέξανδρο Μποφίλια (αρχιτέκτονα τοπίου), Κωνσταντίνο Φωτεινάκη (ερευνητής), κυρία Άννα και Τάσο (αγρότες).
Δυο λόγια για την ταινία από τη σκηνοθέτιδα:
Η Ιερά Οδός δεν είναι απλώς ένας δρόμος. Ήταν µία έννοια, ένας κόσμος αξιών και αυτά τα στοιχεία αναζητώντας ξεκίνησα την διαδρομή που κατέληξε να γίνει η πρώτη µου μεγάλου μήκους ταινία.
Αν και η αρχική µου πρόθεση ήταν διαποτισµένη µε µία επικριτική διάθεση για την εγκατάλειψη της ιστορικής διάστασης του δρόμου, πολύ γρήγορα η ίδια η απουσία της παρακίνησε το ενδιαφέρον µου.
Ο δρόμος που ένωνε κάποτε την πόλη µε το ιερό και το μυστήριο, σήμερα έχει καταστεί ένα πεδίο σιωπής. Στις άκρες του σύγχρονου αυτοκινητόδρομου, οι αντανακλάσεις του παρελθόντος – κρυµµένες κάτω από ξεθωριασμένες προσόψεις, µάντρες, βιομηχανικά κτίρια και αρχαιολογικά ευρήματα σε σταθμούς του Μετρό – αποκαλύπτουν σταδιακά µια αόρατη ένταση που συντηρεί η Ιερά Οδός ακόμη και σήμερα.
Οι άνθρωποι που τη βιώνουν καθημερινά, στην πλειοψηφία τους, ελάχιστα γνωρίζουν για το παρελθόν της. Δεν μιλούν τόσο για το δρόμο όσο για μια δική τους πνευματική αναζήτηση. Για την ανάγκη νοήματος μέσα σε έναν κόσμο που μοιάζει να έχει χάσει τα σημεία αναφοράς του και αδυνατούν να διαχειριστούν. Την ίδια ίσως ανάγκη που παρακινεί κι εμένα να περπατήσω στον δρόμο και, αναζητώντας τη σημερινή του ταυτότητα, τελικά να επαναπροσδιορίσω τη δική μου.
Καθ’ όλη την πορεία η Ιερά Οδός μετατρέπεται σε έναν άξονα ερωτήματος. Ανάμεσα στην αγωνία της επιβίωσης και τη σιωπηλή αναμονή του «τί µέλλει γενέσθαι», αναδύεται το διαχρονικό ζήτημα της ταυτότητας, ατομικής και συλλογικής, – ποιός είμαι και τί µε ορίζει σ’ έναν τόπο και σε µια εποχή που μεταβάλλονται ραγδαία.

















