Ξέφρενες Νύχτες

«Πορνογραφία είναι ένα παιχνίδι ευαισθησίας με λέξεις, μουσική και χρώματα που περιγράφει ένα κόσμο απίθανο από τη Mairilyn Monroe ως τη Roza Luxembourg, από το Sherlock Holmes ως την Σαπφέτ Νοτερό, που περιβάλει εσάς και εμένα, τους φίλους μας και τους εχθρούς μας, τον παραλογισμό μας και τη σοφία μας», έγραφε σε σημείωμά του ο Μάνος Χατζιδάκις για την (αποτυχημένη) του παράσταση «Πορνογραφία», το 1982.

Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το 1997, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού έμελλε να ανατείλει το κινηματογραφικό σύμπαν του μόλις 27 ετών Πολ Τόμας Άντερσον.

Ένας αστερισμός ολόλαμπρος που μέσα του περιείχε το πρώτο του άστρο, τις «Ξέφρενες Νύχτες», οι οποίες άφησαν εποχή, καθώς μίλησαν για την πορνογραφία με τρόπο τρυφερό, αυθάδικο, σατιρικό, βαθιά πολιτικό.

Με τρόπο τελικά απολύτως ποιητικό. Μία ποίηση με την οποία συνέχισε να φτιάχνει ταινίες και τα επόμενα 25 χρόνια («Μανόλια», «Θα Χυθεί Αίμα», «The Master», «Αόραστη Κλωστή», κ.α.).

Δεκαετία του 1970.

Ο σκηνοθέτης πορνό ταινιών Τζακ Χόρνερ, αναζητώντας νέο ταλέντο, γνωρίζει από τύχη τον Έντι Άνταμς που εργάζεται ως υπαλληλάκος σε εστιατόριο.

Ο Έντι είναι νέος, ωραίος και με πλούσια χαρακτηριστικά στο επίμαχο σημείο. Χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Νερκ Ντίγκλερ, ανεβαίνει γρήγορα τα σκαλιά της επιτυχίας, κερδίζοντας και αντίστοιχα βραβεία κάθε χρονιά. Αλλά τα ναρκωτικά και ο εγωισμός του κάθονται ανάμεσα σε αυτόν και τους ανθρώπους γύρω του, βλέποντας να έρχεται η στιγμή που η φήμη του ξεθωριάζει.

Η ταινία ήταν υποψήφια για 3 Όσκαρ, Β’ Ανδρικού Ρόλου (Burt Reynolds), Β’ Γυναικείου Ρόλου (Julianne Moore) και Αυθεντικού Σεναρίου.